post-title

Xalq...

Xalq haqqında olduqca müqəddəs fikirlər söylənilir. Bu xalq 20 Yanvarda, Qarabağ müharibəsində onlarla şəhid vermiş xalqdır, bu xalq döyüşmüşdür, bu xalq vuruşmuşdur.

 
Bu hadisələr həqiqətən də olub və bizim bu insanlara böyük bir vicdan, əqidə borcumuz var, hanski onların qanı axan bu torpaqlarda elə onlara yaraşacaq şəkildə əsil vətən sevgisi, insanlıq sevgisi, vətəndaş mövqeyi ilə yaşamalıyıq. Ancaq düşünürəm ki, bizim xalq bunu bacara bilmədi, bizlər nəinki rejim olaraq elə xalq olaraq da fiaskoya uğramışıq.
 
Rasim Qaracanın son kitabında bir “Könülsüzlər” adlı esse var. Vəziyyət elə təxmini orda deyildiyi kimidir. Rasim bəy yazır ki, bütün könüllülər Qarabağ savaşında şəhid oldular, geriyə elə biz könülsüzlər qaldıq.
 
Olduqca uğurla deyilmiş sözdür. Bu könülsüz insanlar bu günə qədər öz könülsüzlükləri, olmayan vətən, insanlıq eşqləri ilə dəyər ola biləcək hər şeyin qəsdinə durdular, insanından tutmuş adi bir gülünə qədər, suyuna qədər az qala hərşeyin qənimi kəsildilər, mənfəətçil, harın, qədir bilməz, vurdum duymaz oldular. Onlar qətiyyən yeni gələn nəsil üçün gözəl və rahat, əqidəli, vətəndaş mövqeyi sərgilənə biləcək, insana və onun azadlıqlarına hörmət edən bir cəmiyyət qurmaq haqqında düşünmədilər. Əksinə rejimlə əlbir olub var olanı da müstəsna bir həyasızlıqla dağıtmaq yolunda uğurla irəlilədilər. 
 
Bizlər hələ də öz gənc canımızı bu könülsüzlərin əlindən qurtara bilməmişik, onlar bizi də əsarət altına alıb öz könülsüzlüklərini bizə genetik kod kimi ötürmək istəyirlər. Meydan Hərəkatı kimi bir tarixi yaşamış xalqın könülsüz  nümayəndələri  indi Allah qoymasa valideyn olublar. Onlara miras qalmış çarmıxı indi də bizim, bu gənc və işıqlı nəsilin boğazına keçirmək istəyirlər. Biz gəncliyin ən böyük bədbəxtliyi sadəcə rejimlə deyil həm də rejimin bir alt modeli olan valideynlərimiz, xalqımızla olan mübarizəmizdir. Düşünürəm ki, biz əvvəl özümüzü və bu ölkəni onlardan qorumalı, onlardan xilas etməliyik. 
 
Gənc nəsil hər şeyin fərqindədir, gənc nəsil rejimin maskasını cıra bilib, gənc nəsil üçün hərşey gün kimi ortadadır. Fərqində olmayanlara da elə fərqində olan gənc nəsilin tərbiyəsi lazımdır, nəinki könülsüz valideynlərinin. 
 
Bu könülsüz xalq rejimi ilə bir almanın iki yarısı kimi bənzəyir, çünki elə bu rejimi də öz əlləri ilə hakimiyyətə gətiriblər. Bu rejimlə bu xalq bir birini sevməyən, hətta nifrət edən iki həyat yoldaşına bənzəyirlər, rahatlıqla bir-birini aldadır, eyni rahatlıqla bir-birindən oğurlayırlar. Olduqca qəribəsi oldur ki, hər iki tərəfə də elə gəlir ki, qarşı tərəf bu aldatmanın, bu oğurlamanın, bu xəyanət və min cür iyrəncliyin fərqində deyil. Di gəl, xəbərsizdir ki, qarşılıqlı olaraq hərşeyin fərqindədirlər, ancaq susmaq və baş qaldırmamaq onlara sərf etmir. Bu iyrənc oyun onların yaşam kredosuna çevrilib, qart bağlayıb. 
 
Rejimlə xalq arasında olan bu əxlaqsız münasibətlər cəmiyyətdə o qədər dərin  kök salıb ki, gənc nəsilə bu ərpi qazıyıb atmaq üçün hələ çox vaxt lazım olacaq.
 
Xalqın bu könülsüz nümayəndələrinə rejimi dəyişmək maraqlı deyil. İnqilab etmək istəyən övladlarına verdikləri cavab olduqca müstəsnadır. Onlar deyirlər ki, bizlər də hərşeyin fərqindəyik, ancaq ki, susmaq lazımdır. Ziyadəsi ilə iyrənc bir cavabdır. İnsan nələrinsə fərqində olmaya bilər, anlamaya, görməyə bilər, insana zəncir taxılmış olar və yatdığı üçün zəncirləndiyini bilməyə bilər,onu qınamaq bir o qədər ədalətli deyil, ancaq ki, əgər bir insan bunların hamısının fərqindədirsə, əgər bir insan hərəkət edib və zəncirlərinin səsin eşidibsə onda o mütləq baş qaldırmalıdır, bu instiktiv olaraq belədir, istənilən qulun bir gün azad olmağa ümidi və planları var. Bu könülsüz insanlar isə qətiyyən bunun haqqında düşünmür, hətta düşünən övladlarını da çəkib öz zəncirlərinə bağlamaq istəyirlər.
 
Bir dəfə unversitetdə su krantı xarab olmuşdu, gəlib gördüm ki, elə durmadan su axır, sudan istifadə edən tələbələr krantı bağlaya bilmədikləri üçün eləcə də qoyub gedirdilər. Getdim, axtardım, unversitetdə bu işlərə baxan insanı tapıb xahiş etdim ki, bu krantı düzəltsin. Cavabı olduqca sərt və laqeyid oldu, deyir su kəsilməyib ki, axır da, istifadə etdin çıx get işinin dalınca. İzah etdim axı, su resursları tükənir, gələcək nəsillərə də su qalmalıdır, indi bizim suyumuz ola bilər, ancaq gələcək nəsillər üçün də su saxlamalıyıq, yoxsa onlar su azlığından əziyyət çəkərlər.  Könülsüz nəsilin öncül nümayəndələrindən olan bu insan olduqca anlaşılmaz və kinayəli nəzərlərlə mənə baxırdı, anlaya bilmirdi ki, mən niyə bu cılız və çəlimzsiz canımla gələcək nəsillərin dərdini çəkirəm.
 
Deməyim odur ki, bu insanlar üçün gələcək nəsil anlayışı, qurmaq, yaratmaq, qorumaq anlayışı mövcud olmayıb və yoxdu, onlar bizim üçün dəyər ola biləcək heç nə, heç bir sağlam cəmiyyət qoymayıblar. Bizim onlara tutarlı bir borcumuz yoxdur, öyrənəcək az qala heç nəyimiz yoxdur.Özümüz özümüzü qorumalı, inkişaf etdirməli, gözümüzü açmalı, mübariz və intellektual etməliyik. Ona görə də fərdi inkişafdan qalmaq olmaz, bu harın rejim və könülsüz xalqdan qurtulmağın tək yolu savadlanmaq və əqidə formalaşdırmaqdır. Dayanmayın, gəlirik!
 
Aygül Qurbanova
Kultura.az
 
Yuxarı